Re: Ingevlogen kinderen

Ha Sander,

Mijn opmerking over de rechter heb ik in mijn blogpost gezet, omdat dit de enige passage is in het artikel dat gaat over de rol van Haïtianen. En dat nog in de context van 'dat was nog een extra belemmering voor ons'. Het zou me ook niet verbazen als deze rechter extra inkomsten had door adopties, maar dat terzijde.

In Haïti duurde de procedure erg lang: soms mocht een kind pas jaren na de matching naar Nederland komen. Steeds werden aanvullende papieren e.d. gevraagd (waar vermoedelijk een prijskaartje aan hing). Een voorbeeld: ik ken iemand wier procedure weer enkele maanden werd vertraagd, omdat de typefouten in het dossier moesten worden hersteld. Vandaar dat in 2010 nog steeds kinderen in het tehuis zaten waarmee WK samenwerkte: deze kinderen waren al in 2008 of eerder gematched en zaten gewoon te wachten totdat ze mochten worden opgehaald.

Ik denk dat internationale adopties alleen kunnen uit landen met een redelijk adequate overheid, en Haïti hoort daar helaas niet toe. Sowieso kun je met adoptie slechts een fractie van de kinderen met problemen 'redden'. En alleen als je kunt waarborgen dat ze niet ten onrechte worden gescheiden van hun familie.

Ik denk dat de NRC zich nog eens goed achter de oren moet krabben over dit artikel. De auteur heeft zich laten inpakken door mooie verhalen van de NAS en heeft zich onvoldoende kritisch opgesteld.

Michiel
[dewereldisvaniedereen.blogspot.com]